Το διάβασα στο What’s on a geek woman’s mind και το βρήκα απλά ΑΨΟΓΟ! Είμαι σίγουρος ότι η Dialecti θα ήθελε να το εφαρμόσει πολλές φορές σε μένα αυτό!!! Την επόμενη φορά, λοιπόν, που θα σας ρωτήσει κάποιος “τι είναι feed;” πχ, πείτε του απλά:
Enjoy!
Λοιπόν, έχουμε και λέμε:
1. Στην ηλεκτρική σκάλα στο μετρό έχουμε 2 επιλογές: ή στεκόμαστε δεξιά και ανεβαίνουμε θαυμάζοντας τη μοντέρνη / κλασική τέχνη (ανάλογα το σταθμό) ή επιλέγουμε την αριστερή πλευρά και ΠΕΡΠΑΤΑΜΕ. Αριστερά ΔΕΝ ΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ, γιατί εμποδίζουμε τον υπόλοιπο κόσμο που θέλει να ανέβει ΓΡΗΓΟΡΑ!!! Κι όχι δεν θα σου πω γιατί βιάζομαι: έτσι είναι ρε φιλαράκι, σ’αρέσει δε σ’αρέσει! Στο Λονδίνο ηλίθιοι είναι, δηλαδή, που το σέβονται αυτό; Ούτε θα πάω από την κανονική σκάλα αν θέλω να ανέβω περπατώντας, γιατί ΜΠΟΡΩ να ανέβω γρηγορότερα. Αν, λοιπόν, δεν βιάζεσαι κάτσε ΔΕΞΙΑ: έχεις επιλογή, γιατί μου στερείς τη δική μου;
2. Κυρία μου, δεν σας υποχρεώνει κανείς να χρησιμοποιείτε τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Ούτε σας υποχρεώνει κανείς να μπείτε σε ένα συρμό που έχει ήδη πολύ κόσμο. Ειδικά, μάλιστα, όταν η κοπέλα στο μεγάφωνο φωνάζει απελπισμένα ότι “σε 3 λεπτά θα περάσει ο επόμενος συρμός!”. Αφού ΕΠΙΛΕΓΕΤΕ να μπείτε και να στριμώξετε όσους είναι ήδη μέσα – οι οποίοι αδιαμαρτύρητα κατανοούν τη βιασύνη σας – βγάλτε τουλάχιστον το σκασμό. Δεν είναι η Ελλάδα τριτοκοσμική χώρα, ΕΣΕΙΣ ΕΙΣΤΕ! Όχι τίποτα, αλλά με τις γαΐδουροφωνάρες σας καλύπτετε και το podcast που ακούω. Άει σιχτίρ πρωινιάτικα!
3. Αγαπητοί κύριοι οδηγοί: θυμάστε όταν κάνατε μαθήματα για να πάρετε το δίπλωμα που ένας καλός κύριος σας είχε πει ότι στους δρόμους υπάρχουν κάτι άσπρες γραμμούλες που πρέπει να προσέχετε; Ε, αυτές οι άσπρες γραμμούλες δεν είναι για το ζιζάνια. Μπορεί να σας προκαλεί σοκ αυτό που θα σας πω, αλλά η άσφαλτος δεν κινδυνεύει από δάκο! Άρα, όταν ανάβει κόκκινο σταματάμε ΠΡΙΝ την άσπρη γραμμούλα και δεν πατάμε τις άλλες, τις πολλές. Εντάξει; Α, κι αυτά τα δίποδα που περνάνε μπροστά σας είναι άνθρωποι που έχουν ανάγκη το χώρο που πατάτε με τις ρόδες σας, για να περάσουν με ασφάλεια απέναντι!
4. Αγαπητοί κύριοι οδηγοί (2): Την ώρα που το φανάρι είναι πράσινο και περνάτε ωραίοι και κυριλέ, θα σας παρακαλούσα να μην πετάτε τη στάχτη σας από το παράθυρο. Καταλαβαίνω ότι σας είναι δύσκολο να βρείτε στόχο στο τασάκι, αλλά η μούρη μου ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ η επόμενη εναλλακτική. Ευχαριστώ.
5. Αγαπητοί κύριοι οδηγοί (3) και ειδικά κύριοι οδηγοί λεωφορείων: Πάμε πάλι στις άσπρες γραμμούλες. Όταν ένα από τα δίποδα που λέγαμε (βλ. 3 στο παρόν) περνάνε τις πολλές άσπρες γραμμούλες – όχι ούτε για τη μουχρίτσα είναι – ΟΦΕΙΛΕΤΕ να σταματάτε και να παραχωρείτε προτεραιότητα. Είναι, φυσικά, αυτονόητο ότι δεν επιτρέπεται να βρίζετε το δίποδο, επειδή προσπαθεί να ασκήσει το δικαίωμά του, μετά από δεκάλεπτη μακάρια υπομονή.
6. Αγαπητοί κύριοι οδηγοί (4): Το να κλείνετε τη διάβαση των αναπήρων ΔΕΝ δικαιολογείται. Δε με νοιάζει αν ψάχνετε να παρκάρετε 1 ώρα. Απλώς ΔΕ ΜΠΟΡΕΙΤΕ. Ούτε και η απάντηση “ποιός τις χρησιμοποιεί μωρέ;” είναι αποδεκτή. Αν δεν ήσασταν εσείς, κάποιος θα τις χρησιμοποιούσε. Ναι – σοκ νούμερο 2 ξέρω – έχει και η Αθήνα άτομα με προβλήματα κίνησης. Δεν μαζεύτηκαν όλα στο Λονδίνο ή στο Άμστερνταμ! Α, και για να μην το ξεχάσω: δεν θα σου πω γιατί με νοιάζει εμένα. ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΝΟΜΟΣ ΛΕΜΕ!
Επειδή, λοιπόν, βαρέθηκα να σιχτιρίζω κάθε πρωί και επειδή δεν πρόκειται να συμβιβαστώ εγώ, κάντε βρε παιδάκια μια προσπάθεια. Κρίμα είναι να γεμίζω τοξίνες από τα νεύρα κάθε πρωί. Μικρό παιδί είμαι ακόμα. Τα ‘παμε, τα συμφωνήσαμε λοιπόν. Χάρηκα για την εποικοδομητική συζήτηση και πάντα τέτοια να έχουμε!
