Και πάνω που λες ότι τίποτα δεν μπορεί να σε σοκάρει πια, πέφτεις πάνω στο κουφό και μένεις να κοιτάς σαν χαζό την οθόνη για κανα μισάωρο, προσπαθώντας να καταλάβεις αν αυτό που διαβάζεις είναι δυνατόν να ισχύει. Αφού, λοιπόν, το επιβεβαιώσεις, περνάς ακόμα ένα μισάωρο για να συνέλθεις από το σοκ της είδησης: ο Berlusconi προτείνεται ως υποψήφιος για το Νόμπελ Ειρήνης (μείνε και συ τώρα μισή ώρα να κοιτάς σαν χαζός!)!
Προσωπικά, την υποψηφιότητα αυτή τη βρίσκω περισσότερο γελοία από την υποψηφιότητα του Κάτμαν στις Ευρωεκλογές. Βέβαια, δεν στερείται επιχειρημάτων: βοήθησε, σου λέει, στην κρίση Ρωσίας-Γεωργίας, έστειλε και στρατό στα πεδία των μαχών και έκανε και κάτι άλλα που δεν διάβασα, γιατί έψαχνα το μάτι που μου είχε πέσει στο άσπρο πλακάκι και δεν ήμουν εις θέση. Τώρα, αν πιστεύεις ότι εσύ μπορείς να το διαβάσεις, ρίξε μια ματιά στο “Perchè Silvio Berlusconi?” (αν δεν ξέρεις Ιταλικά στο έχω και το Ελληνικό) και ο Θεός μαζί σου!
Κατά τ’άλλα, και για να μη νομίζεις ότι σου κάνω πλάκα, μπορείς να ρίξεις μια ματιά στο panorama.it (περιοδικό κύρους –νομίζω– στην Ιταλία), στη σελίδα της επιτροπής υποστήριξης στο Facebook ή στο News Italia Press.
Εγώ ένα έχω να ρωτήσω και κλείνω: τον δικό μας προλαβαίνουμε να τον προτείνουμε ή να τον αφήσουμε για το 2011;
