Καλώς σας βρήκα! Επιστροφή από διακοπές και τώρα δουλειά. Καλά φάγαμε, καλά ήπιαμε, καλά χορέψαμε, αλλά τα νεύρα κρόσια χάρη σ’εσένα αγαπητέ μου ιστολόγε!
Ήμανε (και ουχί ήμουν – ούτε καν ήμουνα) που λες στις ωραιότατες ακτές της Κεφαλληνίας και ενώ οι συγκολυμβητές ψήνονταν στους +60C για να αποκτήσουν χρυσαφένιο μαύρισμα και εγώ απολάμβανα ένα φρέντοκαπουτσινοσκέτο με το σούπερ ντούπερ Android κινητό μου στο χέρι και ύφος καημένε-βλάχε-με-iPhone-στο-χέρι, πέφτω πάνω στο feed σου στον Reader μου (ένας είναι ο Reader).
Π’λες (εκ του που λες), βλέπω τίτλο, καλή φάση λέω. Με ένα απαλό χτύπημα με το δεξί μου αντίχειρα το κάνω εξπάντ, αλλά τι να δω: νιετ, νάδα, νάθινγκ ρε παιδί μου. Μισό ποστ, μία παραγραφούλα και μετά τελίτσες (…). Ένα ΓΙΑΤΙ;;; έσκισε την ησυχία της παραλίας και ο ουρανός συννέφιασε. Τα ψάρια τρομαγμένα σταμάτησαν να κολυμπούν και μια κυρία άρχισε να με ψεκάζει με εβιάν για να συνέλθω.
3 λεπτά αργότερα και δύο μπουκάλια εβιάν πάνω μου, οι ουρανοί άνοιξαν και μια φωνή ακούστηκε “λίνγκουαφράνκα παιδί μου, έχεις κι άλλα feeds στον ένας-είναι-ο-reader-λέμε. Με τον καλοσχηματισμένο σου αντίχειρα μπορείς να ακουμπήσεις την οθόνη του σούπερ ντούπερ Android κινητού σου και χιλιάδες κείμενα θα εμφανιστούν δια μαγείας. Believe me, πολλαπλασίασα ψάρια και καρβέλια, στα feeds θα κολλήσω;”
Υπάκουσα και έτσι, π’λες, γλύτωσα το νέρβους μπρέικ ντάουν (και τα ψάρια άρχισαν πάλι να κολυμπούν). Αλλά, τώρα που επέστρεψα στα πάτρια εδάφη, έχω 2-3 ερωτήσεις να σου κάνω:
- Γιατί, παιδί μου καλό, δίνεις μισό feed;
- Τι σε κάνει να πιστεύεις ότι θα μπω στη διαδικασία ενός κλικ παραπάνω για να σε διαβάσω όταν έχω 1000+ posts αδιάβαστα, ολόκληρα και λαχταριστά;
- Πιστεύεις ότι είσαι ο Τολτσόι;
- Έχεις ακούσει για το AdSense for Feeds (σε περίπτωση που το κάνεις γι’αυτό);
- Γιατί μου σπας τα νεύρα του αναγνώστα (εκ του άνθρωπα);
Αυτά.-
